کتاب پدران و فرزندان

کتاب پدران و فرزندان اثر ایوان سرگیویچ تورگینف است که آن را می‌توان چنین توصیف کرد.

در سپیده‌دم قرن نوزدهم، از دل روسیه‌ای آبستن تغییر، شاهکاری برخاست که همچون آینه‌ای شفاف، تصویر کشمکش ابدی نسل‌ها را در خود بازتاب داد. پدران و فرزندان، این گوهر درخشان قلم تورگنیف، در سال 1862 چون چشمه‌ای جوشان از ژرفای اندیشه‌های این نویسنده بزرگ جاری شد.

در این روایت شگفت‌انگیز، دو جهان رو در روی هم می‌ایستند؛ جهان کهن با ستون‌های استوار سنت، و جهان نو با بال‌های گشوده تغییر. بازاروف، این جوان سرکش و اندیشمند، چون شعله‌ای فروزان در دل تاریکی سنت‌ها می‌درخشد و با هر نفس خود، هوای تازه‌ای در کالبد جامعه می‌دمد. در برابر او، آرکادی کرسانوف همچون پلی میان دو سرزمین، میان وفاداری به گذشته و شوق آینده در نوسان است.

تورگنیف با قلم جادویی خود، تصویری می‌آفریند از روسیه‌ای که در آستانه دگرگونی‌های عظیم ایستاده است. او با ظرافتی هنرمندانه، تار و پود روابط انسانی را در هم می‌تند و از دل این تنیدگی، تابلویی خلق می‌کند که در آن، صدای پای زمان را می‌توان شنید - زمانی که نو و کهنه، در نبردی بی‌پایان به سر می‌برند.

این رمان جاودانه که با ترجمه استادانه م.ه. شفیعی‌ها و از سوی انتشارات امیرکبیر به فارسی‌زبانان عرضه شده، تنها یک داستان نیست؛ آینه‌ای است که هر نسل، تصویر خود را در آن می‌بیند. در هر ورق آن، نه تنها تاریخ روسیه، بلکه داستان جاودانه انسان در کشاکش تغییر و ثبات روایت می‌شود. گویی تورگنیف نه برای عصر خود، که برای تمام اعصار نوشته است.