کتاب رنجین کمان

روایت‌های واقعی جزئی از زندگی روزمره ما هستند؛ جزئی که مثل نفس همراه همه ما هستند؛ در لحظه لحظه زندگی. منتها خیلی‌هایمان به دلیل اینکه جنسشان را نمی‌شناسیم، جدی‌شان نمی‌گیریم.

اما بعضی آدم‌ها همین روایت‌ها که خیلی از ما بی‌تفاوت از کنارشان رد می‌شویم را آن‌چنان با ظریف‌کاری‌های احساسات پنج‌گانه و مداقه قلمشان، بر صفحه کاغذ می‌نشانند که ما بی‌تفاوت‌ها نیز در هنگام خواندشان با خودمان می‌گوییم: «آه خدایا این انگار داستان مش‌رضای ماست‌فروش دوران بچگی من است؛ من همین شخصیت را قبلا دیده‌ام.»

آنچه که در دو سه سال اخیر شاهد آن هستیم، اقبال عموم نویسندگان و خوانندگان به ناداستان و روایت‌های مستند است و شاهد ادعایش نیز کتاب‌های بسیاری است که در این چند سال توسط ناشران مختلف به چاپ و حتی تجدید چاپ هم رسیده است. رنجین‌کمان یکی از همین کتاب‌هاست.

طریقی در چاپ اول رنجین‌کمان با بیست و پنج روایت مستند مخاطب و خواننده را دعوت می‌کند به اینکه نسبت به روزمرگی‌ها، آدم‌ها و سرنوشت‌شان بی‌تفاوت نباشند.

رنجین کمان با ذکر روایت‌هایی متفاوت از زندگی مردم کوچه و بازار، مشاهدات سال‌های مختلف زندگی‌اش را که با آن‌ها مواجه شده را به نگارش درآورده است.