کتاب مکرمه

کتاب مکرمه نوشتۀ ابراهیم مختاری است. مکرمه نخستین زن نقاش خودآموخته‌ای است که در زمان حیات خود به شهرت رسید و توجه علاقه‌مندان به این نوع نقاشی را حتی در بیرون از کشور به خود جلب کرد.

درباره کتاب مکرمه

خاص بودن شخصیت و مضامین متنوع نقاشی‌هایش عناصری بودند که شوق نویسنده را برانگیخت. وقتی خبر آمد که مکرمه از دنیا رفته است نویسنده را در پیگیری کتاب دچار تردید کرد، چون آن چه برای نوشتن زندگی‌نامۀ او وجود داشت چند گفت‌وگوی ضبط شده با او بود که روی‌هم در حد سرنخ‌هایی بود که نمی‌توانست زندگی مکرمه را تصویر کند. اما سودای نوشتن آن دست از سر نویسنده برنمی‌داشت، به‌ویژه که نوشتن آن ادای دینی هم به مکرمه بود. مکرمه در حدود پانزده سالگی به ازدواج وادار شده بود و نخستین دخترش، محرم، حدود دو سال پس از ازدواج به دنیا آمد و به فاصلۀ زمانی هر دو یا سه سال پس از او، عباس، محمود، منوچهر، شیراقا، منیره، جانی، حاجی و فرخنده به دنیا آمدند. وقتی به جمع فرزندان مکرمه، جمع عروسان او (رقیه، مهوش، حلیمه، طوبی) و نوه‌ها (زهرا، مرضیه، صادق، صائب، مینو، لسکر و بنفشه) را اضافه کنیم و همین‌طور برخی همسایگان نزدیک را که بعضی‌شان به‌اندازۀ فرزندان مکرمه با او در ارتباط بودند، به منبعی نسبتاً پربار از شاهدان زندگی مکرمه می‌رسیم که از پس از ازدواج تا درگذشت او اطلاعات فراوانی داشتند. نکتۀ مهمی که می‌توانست نویسنده را به شرح زندگی او از کودکی تا ماجرای ازدواج اجباری برساند عادت مکرمه به شرح آن چه بر سرش آمده به‌صورت درد دل با نزدیکان و حتی علاقه‌مندان خود بود. مکرمه با تکرار شرح زندگی خودگویی می‌کوشید با زندگی رنج بارش کنار بیاید. این ویژگی موجب شده بود هر یک از فرزندان و نزدیکان او شنیده‌های فراوانی از کودکی، ازدواج و زندگی مکرمه داشته باشند.