کتاب گنج نامه

چه کسی فکرش را می‌کرد جوانی از ایالت می‌سی‌سی‌پی، که از کودکی به دنبال ماجراجویی بود و سرش به درس و مدرسه گرم نمی‌شد، با گذراندن دهۀ سوم زندگی‌اش ناگهان خوی نویسندگی پیدا کند و داستان‌هایی بنویسد که باعث تحول ادبیات آمریکا شود. «ویلیام فاکنر» حتی دبیرستانش را هم تمام نکرد و با روحیۀ روستایی‌اش، همیشه دوست داشت روزش را با اسب‌ها و کشتزارهای اطراف خانه بگذراند؛ اما او یک دغدغۀ واقعی داشت و آن داستان‌نویسی بود. او را به رمان‌های خاص و داستان‌های کوتاهی می‌شناسند که با خواندن چند خط از آن‌ها می‌توان حدس زد که نویسنده‌اش کیست. در کتاب «گنج‌نامه» که مجموعه‌ای از داستان‌ کوتاه‌های او دربارۀ جستجوی گنج و طلاست، داستان‌هایی از آدم‌های حریص و بیش از حد رویاپرداز روایت می‌کند که می‌خواهند یک‌شبه راه صدساله را طی کنند. این نویسندۀ آمریکایی اگرچه سبک زندگی بسیار متفاوتی نسبت به ما داشت، اما درون‌مایۀ داستان‌هایش بسیار به فرهنگ و ادبیات ما نزدیک است و در تمام داستان‌های این مجموعه، دو مضمون اصلی به چشم می‌خورد. شخصیت‌های این داستان‌ها، با روایت‌گری متفاوت و هنرمندانۀ فاکنر، اولاً بیان‌گر انسان‌هایی هستند که در خیالات خود غرق شده‌اند و تنها با تصوّر گنجی که قرار است زندگی آن‌ها را دگرگون کند، دست به اعمال شاقه می‌زنند. دومین مفهوم چیزی است که این کتاب را برای خوانندگان ایرانی جذاب‌تر می‌کند؛ این‌که هرچقدر هم که طلا به دست بیاوری و ثروتمند بشوی، یک روز مجبور خواهی شد تمام آن را بگذاری و بروی. این کتاب با ترجمۀ «احمد اخوت» منتشر شد که پیوست‌هایی دربارۀ شخصیت، زندگی و سبک ادبی فاکنر نیز به آن افزوده است.