کتاب آخرین دختر

کتاب آخرین دختر سرگذشت نادیا مراد از اسارت و مبارزه با خلافت اسلامی (داعش) به قلم نادیا مراد و جنا کراجسکی روزنامه نگار نیویورکی ست.

امل کلونی در پیش درآمد این کتاب آورده «نادیا حاضر به سکوت نبود.او با تمام برچسب‌هایی که زندگی به او زده بود، مبارزه کرد: یتیم، قربانی تجاوز، اسیر، پناهنده و در عوض برچسب‌هایی جدید ساخت: بازمانده، رهبر ایزدی، مدافع زنان، نامزد جایزه صلح نوبل، سفیر حسن نیت سازمان ملل و اکنون نویسنده»،

کلونی در ادامه می‌نویسد: «کسانی که فکر می‌کردند می‌توانند با ظلم و ستم او را ساکت کننددر اشتباه بودند.روح نادیا مراد در هم نمی‌شکند و صدایش نیز خاموش نخواهد شد. در عوض، با این کتاب، صدای او بلندتر از همیشه خواهد بود».

در پشت جلد کتاب آمده: «نادیا مراد در کوچو، روستایی کوچک متشکل از کشاورزان و چوپانان در شمال عراق، متولد و بزرگ شد. او و خواهران و برادرانش، اعضای جامعه ایزدی، زندگی آرامی داشتند. نادیا آرزو داشت معلم تاریخ شود یا سالن زیبایی خودش را باز کند. در 15 اوت سال 2014، زمانی که نادیا فقط بیست و یک سال داشت، این زندگی به پایان رسید. شبه نظامیان خلافت اسلامی مردم، روستای او را قتل عام کردند؛ مردانی که اسلام را نمی‌پذیرفتند و زنان مسن را که نمی‌توانستند از آن‌ها به عنوان برده‌ی جنسی استفاده کنند، تیرباران کردند. شش تن از برادران نادیا و کمی بعد، مادرش را کشتند و جسدهای آن‌ها را در گورهای دسته جمعی انداختند. نادیا به موصل برده شد و همراه با هزاران دختر ایزدی دیگر در بازار برده فروشی داعش خرید و فروش شد. چندین شبه نظامی نادیا را به اسارت گرفتند و بارها مورد تجاوز و ضرب و شتم قرار گرفت. او در نهایت موفق شد از طریق خیابان‌های موصل فرار کند و در خانه‌ی یک خانواده‌ی مسلمان اهل تسنن پناه بگیرد. بزرگ‌ترین پسر آن خانواده زندگی خود را به خطر می‌اندازد تا او را قاچاقی به مکانی امن برساند.امروزه سرگذشت نادیا به عنوان شاهدی بر وحشی‌گری خلافت اسلامی، نجات یافته‌ای از تجاوز، یک پناهنده و یک ایزدی، جهان را مجبور ساخته به یک نسل‌کشی در حال وقوع توجه کنند. این یک فراخوان برای عمل، یک گواهی بر تمایل انسان برای بقا و نامه‌ای عاشقانه به کشوری از دست رفته، به جامعه‌ای آسیب‌پذیر و به خانواده‌ای است که جنگ آن را از هم پاشید».