کتاب رحمت واسعه

گفته شده است که عشق به سیدالشهدا در آیت الله بهجت نمود بارزی داشت. این امر در شخصیت این مرجع ایرانی در 2 بُعد ظهور یافته بود؛ اول، سیره و روش و دوم، گفتار و بیان ایشان.

کتاب رحمت واسعه با تکیه بر همین 2 بعد گردآوری شده است تا به لطف پروردگار، گامی در همان مسیری باشد که آغاز آن از انبیا و اوصیای الهی (ص) بوده است.

این کتاب 3 بخش دارد: 1- روایتی کوتاه از سیره و روش آن عالم ربانی، 2- گزیده‌ای از بیانات آیت‌الله العظمی بهجت و 3- پرسش‌ها و پاسخ‌ها.

برشی از کتاب رحمت واسعه:

«ما خیال می‌کنیم که معصومین (علیه السلام) به زیارت ما محتاج‌اند. در ایام اربعین، کربلا پر از دسته‌جات شیعیان عراق از طوایف مختلف عرب‌ها و کُردها می‌شد که یکی از آن‌ها را در ایام سال نمی‌دیدیم و در شعرهایشان از خاندان مرتضی (علیه السلام) تجلیل و به آن‌ها اظهار محبت و مودّت می‌کردند.

اشخاص و جماعت متعدد از سرتاسر عراق، هر دسته از ناحیه‌ای و در پیش هر جمعیت مرشد پیری بود که به دنبال او می‌رفتند. امام‌حسین (علیه السلام) می‌خواهد بگوید: من به شما احتیاج ندارم، شما به ما خاندان محتاجید، چنان‌که خداوند سبحان می‌فرماید: وَ رَبَطْنَا عَلَی قُلُوبهِمْ إِذْ قَامُواْ فَقَالُواْ (و دل‌هایشان را استوار کردیم که برخاستند و گفتند:…).

همچنین می‌فرماید: قُلْ لا تَمُنُّوا عَلَیَّ إِسْلامَکُمْ بَلِ اللَّهُ یَمُنُّ عَلَیْکُمْ أَنْ هَداکُمْ لِلْإیمان (بگو، اسلامتان را بر من منت ننهید؛ بلکه این خداست که بر شما منت نهاد و به ایمان رهنمون گردانید). ما باید متشکر و ممنون باشیم که خداوند منان نعمت ولایت و مودّت آن‌ها را به ما عطا فرموده است.