کتاب دموکراسی یا دموقراضه

کتاب «دموکراسی یا دموقراضه» نوشته‌ی «سیدمهدی شجاعی» است. درباره‌ی این کتاب آمده است: «داستان در زمان‌های دور و در کشوری نامعلوم می‌گذرد. راوی داستان ظاهرا پژوهشگری تاریخی است که با کشف و سندخوانی خود، ماجرا را برای خواننده روایت می‌کند. مطابق این تحقیق، در سالیانی دور، پادشاهی که در آستانه‌ی مرگ قرار دارد، وصیت می‌کند هر 25 فرزند او در مقاطع دوساله به‌ترتیب پس از مرگ او بر تخت شاهی بنشینند؛ اما نه به ترتیب سن بلکه به رأی مردم. هر یک از فرزندان در دوره‌ی سلطنت خود، ظلم‌های فراوانی به مردم می‌کنند و مردم هر بار، رنجیده از یکی به دیگری پناه می‌برند؛ اما صورت مسئله تغییر نمی‌کند. سرانجام تصمیم می‌گیرند بیمارترین، زشت‌ترین و نادان‌ترین آنان را انتخاب کنند تا دمی بیاسایند. نام فرزندان شاه همگی پیشوند "دمو" دارد و این آخری "دموکافیه" نام دارد که در زبان مردم شهر به "دموقراضه" شهرت یافته است. او پس از استقرار، با اتکا به هوش شیطانی و روان پرعقده‌ی خود، تیم و حلقه‌ی خاصی را سامان می‌دهد و قوانین طلایی خود را به کار می‌بندد و ترکیبی از ظلم و عوام‌فریبی را می‌سازد. شتاب او در تخریب مملکت که با ادعای خدمت صورت می‌گیرد، عملا بیشترین کمک را به دشمن می‌کند؛ هرچند در آخر داستان معلوم می‌شود او واقعاً عامل بیگانه بوده و سرانجام نیز به آنان پناه می‌برد و کشور را تسلیم دشمن می‌کند.»

در بخشی از کتاب می‌خوانیم:

«این اصل را هیچ‌وقت فراموش نکنید: بزرگ‌ترین دشمن ما علم و دانش است و تنها راه مبارزه با این دشمن، تحقیرکردن آن است. تا می‌توانید از افراد بی‌سواد، تجلیل کنید. آن‌ها را در صدر بنشانید. مناصب مهم و بزرگ را به آن‌ها بسپارید و به همگان نشان دهید که علم و دانش، جز بدبختی و دردسر و بیکاری و گوشه‌گیری، خاصیت دیگری ندارد. اما حواستان باشد که چنین اتفاقی یک‌شبه نمی‌افتد. تغییر دیدگاه مردمی که یک‌عمر علم و دانش را اسباب افتخار و عزت می‌دانسته‌اند، کار آسانی نیست. در عمل! باید در عمل، کاری کنید که مردم، مطمئن شوند که نتیجه‌ی آموختن علم و دانش، فقر و خفت و بیکاری است و نتیجه‌ی بی‌سوادی، ثروت و عزت و افتخار و قدرت.» این کتاب را انتشارات «نیستان» منتشر کرده است.