کتاب زبانه های مهر 2

مقدمه کتاب:

گستره وسیع و معنای عمیق شهادت، یکی از هزاران ابتکار شریعت مقدس اسلام است. اسلام به پیروانش اجازه می دهد تا علاوه بر اصلاح رفتارهای مادی، انگیزه ها و رفتارهای معنوی خود را بازپروری کنند، از خلوص و بزرگ منشی خویش داستان های عاشقانه باورنکردنی بسازند و زندگی‌شان را به افسانه های خیال‌انگیزی بدل کنند که در باور هیچ شنونده و خواننده‌ای نگنجد.

شاید به عقیده خیلی ها، تنها کسانی می‌توانند لایق و شایسته شهادت باشند که دور از خانه های‌شان و در جنگ ها و جبهه‌های سخت مشغول نبردند. دین مبین اسلام اما، پا را بسیار فراتر می گذارد و حتی انسانی را که برای کسب روزی حلال از خانه بیرون می آید و با ذکر نام پروردگار، کار و کمک به معیشت خانواده را آغاز می‌کند، مجاهد فی‌سبیل‌الله می داند. جان این فرد اگر در این راه به خطر بیفتد، او لایق عنوان زیبای شهید است چراکه در هر لحظه از زندگی، مسیر سلوک را در پرتو جذبه های زیبای عاشقانه پیموده است.

مردانی که در این کتاب معرفی شده اند، از جمله مجاهدانی هستند که بعد از مبارزه با اهریمن نفس، با اهریمن شعله ها جنگیده‌اند. «آب» که مهریه حضرت فاطمه زهرا (س) است، تنها سلاح آن‌ها و «اراده محکم و شجاعت» تنها مهمات‌شان بوده است. الحق که عنوان شهادت برازنده این بزرگ مردان است. آن‌ها که برای آرامش و امنیت شهرهای دور و نزدیک به جهاد برخاسته‌اند و نجات جان و مال خلق خدا، حاصل مجاهدت‌های بی‌مثال آن‌هاست.

این کتاب به معرفی شهدای عملیات‌های درون‌شهری سازمان آتش‌نشانی تهران؛ ام‌القرای جمهوری اسلامی ایران پرداخته و شرح مختصری از زندگی‌نامه این جوان‌مردان را ارایه داده است.

برشی از متن کتاب:

پدر آتش‌نشان، پدری است که هر روز شهید می‌شود. پدری که ساکت است و با سکوتش بار همه‌ سختی‌ها و مشکلات دنیا را یک‌تنه به دوش می‌کشد.

پسر و دختر بیژن مثل خیلی از بچه‌ها نبودند، آن‌ها پدری آتش‌نشان داشتند. پدری مهربان و مومن و متدین. پدری که اوقات فراغتش را به بازی کردن با بچه‌ها می‌گذراند. پدری که سر به زیر و آرام بود و آن‌قدر به پدر و مادرش احترام می‌گذاشت که آخر سر، راه بهشت را که از زیر پای پدر و مادرش می‌گذشت پیدا کرد و بهشت برین، خانه ابدی‌اش شد.

پدری که تنها دارایی فرزندانش بود، چرا که وقتی خیلی کوچک بودند مادرشان هم از دنیا رفته بود. عشق آسمانی بیژن و همسرش سبب شد که بین پرواز او و همسرش تنها چند سالی فاصله بیفتد. بیژن نیز ده سال بعد به دیار باقی شتافت و در بهشت در کنار مادر بچه‌هایش سکنی گزید.

البته بیژن به خاطر آرامش بچه‌ها و تکمیل دینش دو سال بعد مجددا ازدواج کرد. سال 70 بود که پدرش برایش آستین بالا زد. ثمره‌ ازدواج تازه‌اش محمدامین بود که چند وقت بعد به دنیا آمد. همیشه به بچه‌ها و مادرشان گوش‌زد می‌کرد که «هرچند نماز و روزه و تهجد و شب‌زنده‌داری عباداتی پسندیده و بسیار مهم است، اما از همه مهم‌تر و با ارزش‌تر، خدمت به خلق خداست و آن‌چه پروردگار را بسیار خشنود می‌سازد خدمت به بندگانی است که خداوند همیشه آن‌ها را دوست داشته و رحمت و مهربانی‌اش را تقدیم آن‌ها می‌کند.»