کتاب پیغام ماهی ها

(سرگذشت‌نامۀ استاد جنگ‌های نامتقارن محور مقاومت، پرچمدار رشید سپاه محمدرسول‌الله(ص))

کتاب «پیغام ماهی‌ها»؛ با همت فراوان و با استفاده از مصاحبه‌های موجود، به زندگی شهید حاج حسین همدانی پرداخته است. این مصاحبه‌ها شامل دوران کودکی او، نبردهای شجاعانه‌اش در برابر رژیم پهلوی، حضور در روزهای دشوار پس از پیروزی انقلاب اسلامی، و نقش مؤثرش در تأسیس و اداره سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و سپاه استان همدان است. علاوه بر این، کتاب به تأسیس لشکر 27 محمد رسول‌الله (ص) باهمراهی شهیدان والامقام چون محمود شهبازی، محمدابراهیم همت و احمد متوسلیان نیز توجه دارد. پیغام ماهی‌ها، به کاوشی عمیق در زندگی و مبارزات سردار شهید حاج حسین همدانی اختصاص دارد. بر اساس روایت‌های دست اول سردار شهید حسین همدانی، از بدو تولد در 24 آذر 1329 تا تودیع او از فرماندهی تیپ 32 انصارالحسین(ع) در پاییز 1364، تنظیم شده است. در این دوره، زندگی سردار همدانی همراه با وقایع مهم تاریخی و جنگی بوده که هر کدام نقشی اساسی در شکل‌دهی تحولات منطقه‌ای داشته‌اند. کتاب همچنین به سخنرانی توصیفی و خاطراتی از شهید در مورد جبهه مقاومت در سوریه و لحظات آخر زندگی او می‌پردازد. این ترکیب از روایت تاریخی و عناصر ادبی، اثری بی‌نظیر از شهید همدانی بر جای می‌گذارد. علیرغم تلاش‌های گسترده، ناشر و مؤلف به دلیل عدم وجود مستندات کافی، نتوانستند به روایت مستندی از سی سال پایانی زندگی شهید همدانی بپردازند. این دوره، پر است از فعالیت‌های مهم نظامی او که تا روز شهادتش در 16 مهر 1394 در جنوب حلب سوریه ادامه داشت. متأسفانه، به دلیل مشغله‌های فراوان در سه سال پایانی زندگی ایشان، امکان ثبت و ضبط خاطرات شفاهی فراهم نشد، و همین امر بخشی از داستان دلاوری و فداکاری‌های او را در پرده ابهام قرار داده است.

حسین همدانی از بنیان‌گذاران سپاه همدان و سپاه کردستان بود و در جنگ ایران و عراق نقش مهمی ایفا کرد. او فرماندهی لشکر 27 محمد رسول‌الله (ص) را بر عهده داشت و در عملیات‌های مختلفی مانند فتح‌المبین و بیت‌المقدس شرکت کرد. پس از جنگ، همدانی به عنوان مشاور فرمانده کل سپاه پاسداران و فرمانده قرارگاه حضرت زینب (س) در سوریه فعالیت کرد. او در جریان جنگ داخلی سوریه و در حین مشاوره به نیروهای ارتش سوریه به شهادت رسید.

در برشی از کتاب «پیغام ماهی‌ ها» می‌خوانیم:

خاطرم هست زمستان سال 1392 که برای یکی دو روزی به تهران برگشته بود، زیر بارش برف، حوالی ظهر به دیدارم آمد. مثل همیشـه، قبراق بود و درخشان. در اواسط گفت و گویمان، با افتخار و غرور از برگزاری مسابقات کتاب‌خوانی آثار ترجمه شدۀ دفاع مقدس و زندگی‌نامه سرداران شهید لشکر 27 بین جوان‌های سوری یاد کرد و گفت: باورت نمی‌شود؛ این جوان‌ها، کتاب‌های جنگی ما را از فرط علاقه و اشتیاق می‌بلعند! چنان نکات ظریف مربوط به زندگی‌نامه حاج احمد یا حاج همت را مورد کنکاش قرار می‌دهند و درباره‌شان صحبت می‌کنند، که من همدانی که خودم آن لحظات در کنار احمد و همت بودم، به چنین نکات ظریفی توجه نداشتم. وقتی پرسیدم: حالا جایزۀ برندگان این مسابقات چیست؟

گفت: از آنجا که برگزاری این مسابقات جزو وظایف سازمانی ما در سوریه نیست، طبیعی است بودجه‌ا‌ی هم بـه آن اختصاص داده نمی‌شود. هر بار که تهران می‌آیم، از جیب خودم تعدادی ربع سکه بهار آزادی می‌خرم و همان‌ها را به نفرات اول تا سوم برندۀ این مسابقات تقدیم می‌کنم. نکته را گرفتی؟! طرف فرمانده سپاه در یکی از هولناک‌ترین میادین جنگ دنیا است، آن وقت برای نیروهای رزمنده‌اش در معدود ساعات فراغت‌شان، مسابقۀ کتاب‌خوانی برگزار می‌کند. هزینۀ جایزۀ این مسابقات را هم، از جیب خودش می‌پردازد! در این عصر «اختلاس سالاری» و «نجومی بگیری»؛ بازگویی چین حقایقی به منزلۀ کفرگویی نیست؟! حالا گرفتی علت این که گفتم مسئولیت انتشار این حرف‌ها را خودت باید به عهده بگیری، چیست؟! الان چند سالی است رهبر انقلاب در اغلب بیانات خودش، روی «ضرورت حتمی و فوری جهاد تبیین» تأکید می‌کند. در آن هنگامۀ خون و آتش و حیرانی؛ حسین همدانی حکم ذوالفقار دو دم «آقا» را داشت. هم سردار عرصۀ جهاد نظامی بود، هم علمدار میدان تبیین.