کتاب بادیگارد

هر شب تا یک دل سیر نبویم و نبوسمش خوابم نمی‌برد. تا صبح بارها و بارها از خواب بیدار می‌شوم و سفت‌تر توی بغل می‌گیرمش. بوی تو را می‌دهد. همان پیراهن تنت که آخرین بار قبل رفتن پوشیده بودی. باورت می‌شود؟ هنوز که هنوز است لباس‌هایت پشت در در اتاقمان آویزان است. مهمان هم که می‌آید برش نمی‌دارم. کسی حق ندارد به ترکیب خانه‌مان دست بزند. حتی بچه‌ها دوست دارم همانی باشند که تو دوست داشتی. نمی‌دانم شاید همه این کارها را می‌کنم تا تنهایی‌ام را باور نکنم.