کتاب ستاره خلصه

(روایت زندگی شهید مدافع حرم مهدی ذاکر حسینی)

مهدی ذاکر حسینی در 27 شهریورماه سال 1363 در تهران به دنیا آمد و بعد از اخذ مدرک دیپلم به استخدام سپاه پاسداران در آمد و با داشتن نبوغ نظامی به‌عنوان تکاور در دوره های سخت نظامی شرکت کرد و در تعداد زیادی از عملیات ها در عراق و سوریه با فداکاری و ایثار و مهارت های بی نظیر نظامی خوش درخشید و سرانجام در عملیاتی نفس گیر در مقابل جبهه خون‌خوار النصره در کسوت فرماندهی با تمام وجود مقاومت کرد ودر صبح‌گاه 26 خرداد ماه سال 1395 به درجه رفیع شهادت نائل آمد. کتاب «ستارۀ خلصه» از تولد تا شهادت و بازگشت پیکر مهدی ذاکر حسینی را به تصویر می‌کشد، خواننده لحظه به لحظه درگیر حوادث واتفاقات منحصر به فرد زندگی این قهرمان ملی ایران زمین می شود و می‌تواند الگوی خوبی در زمینه ایثارگری و فداکاری برای نوجوانان و جوانان کشور باشد.

در بخشی از کتاب «ستارۀ خلصه» می‌خوانیم:

درحالیکه پوتین‌های یک کلاس 48نفره از قبل قاتی شده بود، حاج‌نادرفریاد مـیزد:

«زیر پونصد ثانیه پوتین پاتون نباشه، باید توی خارا غلت بزنین!»

میلاد و میثم و مهدی قبل از اینکه به بالاترین قسمت پوتینشان بند ببندند به آن‌یکی گرهش میزدند که جفتی باهم بالا بیایند.

هر سه نفر سریع‌تر از بقیه پوتین‌هایشان را می‌پوشیدند و بقیه به‌خاطر تنبیه، مثل پنگوئن به آسایشگاه برمی‌گشتند.

بچه‌ها با دقت و دلسوزی یکی‌یکی خارها را از پاهای هم در میآوردند.

دو طــرف جــادۀ آســفالت بیابان و خار بود.

بعضی روزها حاج‌نادر میگفت: «پوتیناتون رو دربیارین؛ لخت شین؛ جفت شین؛ پاچۀ شــلواراتون رو بیارین تا روی زانو، یه گروه به‌سمت جدول رو به پایین و یه گروه به‌سمت جدول رو به بالا وایسین.»

گاهی هم بعد از ساعت دوازده ظهر دستور می‌داد: «پشت به آفتاب وایسین! «آنها که پایین بودند رو به بالا می‌شدند و آنها که رو به بالا بودند رو به پایین می‌شدند. تمام این کارها زمان‌بندی شده بود. حاج‌نادر نیروهای تهرانی را سوسول میدید. ا گر متوجه می‌شد پوتین‌ها و جوراب‌هایشان جفت نیست، داد میزد: «گروهان بچه‌های تهران که پوتیناشون جفت نبود، امشب توی سرما میخوابن! »

در تمرینها ده نفر از نیروها را در لوله‌ای جا می‌کردند که فقط فضای چهاردست‌وپا راه‌رفتن را داشت.