کتاب حلما و بابا پوریا

قصه‌ای قشنگ و دل‌نشین از زبان حلما، دختر شهید پوریا احمدی، است. در این داستان، حلما در کلاس قرآن خاطراتی را که از پدرش به یاد دارد برای دوستان خود تعریف می‌کند. روایتی صمیمی، لبریز از مهر پدر و دختر، و سرشار از مفاهیم ایثار و ایمان، که به دل بچه‌ها می‌نشیند و آن‌ها را با معنای برکت، محبت و یاد شهدا آشنا می‌کند.

در برشی از کتاب «حلما و بابا پوریا» می‌خوانیم:

حلما دوباره با خودش فکر کرد: «هر بار از کلاس قرآن برمی‌گشتم، اون صفحه‌ای از قرآن رو که خانم مربی تازه بهمون یاد داده بود برای بابا می‌خوندم، ولی حالا… ای کاش بابام زنده بود!» خانم معلم گفت: «حلما! حلماجان! دختر خوشگلم به چی فکر می‌کنی؟!»